بررسی تفکیکی آثار طبيعي و تاريخي شهرستان های استان کرمانشاه، مناسب برای تحقیق درس جغرافیا

بررسی تفکیکی آثار طبيعي و تاريخي شهرستان های استان کرمانشاه، مناسب برای تحقیق درس جغرافیا|30018033|بررسی تفکیکی آثار طبيعي و تاريخي شهرستان های استان کرمانشاه, مناسب برای تحقیق درس جغرافیا
محقق گرامی فایل مورد نظر در مورد بررسی تفکیکی آثار طبيعي و تاريخي شهرستان های استان کرمانشاه، مناسب برای تحقیق درس جغرافیا آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب یا دریافت فایل بروید.

فرمت فایل: word



تعداد صفحات: 33







ثلاث باباجني



اين شهرستان از شمال به شهرستان باوه و از جنوب به شهرستان هاي اسلام آباد غرب و سر پل ذهاب، از شرق به شهرستان جوانرود و از غرب به كشورعراق محدود مي شود. اين شهرستان داراي دو بخش به نام هاي مركزي و از گله، شش دهستان و 252 روستا و مركز آن شهر تازه آباد است. از مجموع جمعيت آن 75% اهل سنت و 25% درصد نيز اهل حق هستند.



مراكز ديدني



قلعه سنگي ميرآباد، قلعه سنگي ده شيخ، قبرستان تاريخي درنه، سراب مايشان، باغ صيدخان ازگله و زيارتگاه مير عبدالله.



شهرستان صحنه



شهر صحنه مركز اين شهرستان در 54 كيلومتري شمال شرقي كرمانشاه و در مسير اصلي كرمانشاه همدان قرار دارد. ارتفاع اين شهر از دريا 1380 متر مي‌باشد اين شهرستان از شمال به شهرستان سقز و از جنوب به شهرستان هريس و از شرق به شهرستان كنگاور و از غرب به شهر بيستون محدود مي شود. سابقه ي اين شهر به دوران پيش از اسلام مي رسد به طوري كه گودر دخمه هايي از دوره هخامنشي در اين شهر وجود دارد. از ديگر جاذبه هاي اين شهرستان مي توان به آبشار صحنه، منطقه ي زيباي دربند صحنه،گورستان شيرخان دينور، هفت چشمه، چشمه سراب و غار آوه را نام برد.



دخمه از دوران مادها:



گوردخمه ي بزرگ دربند از آثار تاريخي شهر صحنه است كه با نقش مستطيل شكل در دوره ي مادها ساخته شده است. از ويژگي هاي اين دخمه نقش تصوير و نماد آيين اهورامزدان يعني خورشيد بالدار بر سر در گور دخمه است.



شهرستان سنقر كليايي



شهر سنقر مركز شهرستان سنقر كليايي در 85 كيلومتري شمال شهر كرمانشاه واقع شده است. ارتفاع آن از سطح دريا 1700 متر مي‌باشد. اين شهرستان از شمال به شهرستان قروه، از جنوب به شهرستان صحنه از شرق به اسدآباد و از غرب به شهرستان كامياران محدود مي شود. واژه سنقر به معني مرغي شكاري از سنقار (نوعي پرنده) گرفته شده است. قديمي ترين متني كه نام سنقر بدين صورت آمده در تاريخ سلاجقه است. در دوره ي سلاجقه امراي سنقر به نام (آق سنقر) معروف بوده اند. در زمان شاه عباس صفوي فرماندار سنقر عشانيان را از مرز بيرون راند. در دوره ي افشاريه و زنديه سران ايل كليايي كه خود را از اعقاب صفي خان از خان هاي دوره ي صفوي مي دانند حكومت سنقر منسوب شده اند. نام قسمت كردنشين اين ناحيه از اسم ايل كليايي مأخوذ و به كليايي معروف شده است. چون دو قسمت سنقر و كليايي اين شهرستان را تشكيل داده اند اين شهرستان سنقركليايي ناميده شد. از جاذبه هاي اين شهرستان مي توان به بقعه مالك، امام زاده احمد و سراب گزنمله اشاره كرد.



شهرستان هرسين:



شهر هرسين مركز شهرستان هرسين در 24 كيلومتري شرق كرمانشاه واقع شده است كه ارتفاع آن از سطح دريا 1570 متر مي‌باشد. اين شهر از شمال به شهرستان صحنه از جنوب به خرم آباد، از شرق به نهاوند و از غرب به شهرستان كرمانشاه محدود مي شود. حمدالله مستوفي از جمله مورخيني است كه از شهرستان هرسين ديدن كرده و به توصيف ويژگي هاي اين شهرستان و قلعه ي داخل آن مي پردازد. صاحب عالم آراي عباسي از شاه سلطان خدابنده و حاكم هرسين نام مي برد كه در زمره ي جلودران لشكر ايران در مقابل لشكر عثماني بوده است. در دوره ي قاجار نيابت اين محل با امين‌الرعايا و فرزندان او بوده است. از جاذبه هاي اين شهر مي توان به سراب هرسين، قلعه ي هرسين، صفحه تراشيده شده، حوض سنگي، طاق سنگي، قلعه سرماج، گور دخمه هاي اسحاق وند، تحت شيرين، گور دخمه شمس آباد، مجموعه ي مذهبي گره‌بان، و… اشاره كرد.



شهرستان كرمانشاه:



شهرستان كرمانشاه در مركز استان كرمانشاه ميباشد كه در فاصله ي 526 كيلومتري جنوب غربي تهران و در مسير راه اصلي تهران خسروي واقع شده است. ارتفاع آن از سطح دريا 1410 متر است. اين شهرستان از شمال به استان كردستان، از شرق به شهرستان صحنه، از غرب به شهرستان اسلام آباد و از جنوب به شهرستان هرسين محدود مي شود. از آثار تاريخي و طبيعي شهرستان كرمانشاه مي توان به مجموعه ي تاريخي طاق بستان، پل كهنه ي كرمانشاه، تكيه ي معاون الملك، تكيه ي بيگلربيگي، مسجد جامع، مسجد عمادالدوله، گور دخمه سان رستم، كاروانسرا، پل ماهيدشت، سراب نيلوفر، سراب ياوري، تالاب هشيلان و… اشاره كرد.





طاق بستان



طاق بستان يا (طاق وستان) در سمت راست ورودي شهر كرمانشاه در شمال شرقي اين شهر مجموعه اي از سنگ نگاره ها و سنگ نبشت ههاي دوره ي ساساني است كه با فضاهاي مركبي از كوه، چشمه و آب به چشم اندازي دل انگيز بدل شده است. طبيعت اطراف طاق بستان در زمان ساسانيان بيشه زاري مناسب براي شكار سلاطين بوده است. پس از ورود به مدخل طاق بستان اولين سنگ نگاره به اردشير دوم مربوط است. اردشير بين اهورا مزدان و ميترا قرار گرفته است و روي خود را به سوي اهورامزدا برگردانده و با دست چپ حلقه مودت را از وي دريافت مي‌كند. زير پاي شاه و اهورا‌مزدا دشمن (اهريمن) بر زمين افكنده شده است. بعد از اين نقش طاق كوچكي قرار دارد كه پيكره شاپور دوم و پسرش شاپور سوم بر آن ديده مي شود. بالاي هر كدام از اين سنگ ها سطرهايي به خطر پهلوي ساساني صاحب نقش (شاپور) معرفي شده است. در سومين بخش از اين مجموعه مدخل طاق از بالا تا پايين سنگ نگاره زيبايي از نقش فرشتگان بالدار، نقش خسرو دوم كه از آناهيتا و اهورامزدان تاج ستاني مي‌كند و در زير اين نقوش نقش خسروپرويز سوار بر اسب آورده است. در كل اين آثار متعلق به اواخر عصر ساساني اند فرشته هاي سرد در طاق نماد پيروزي اند و صحنه هاي فوقاني در داخل طاق خسروپرويز (328 590م) مظهر آناهيتا و اهورامزدا است. نقش رنگي در سال 1237 هـ ق به دستور محمدعلي فرزند فتحعليشاه ايجاد شده است.



تكيه بيگربيگي



در بافت قديم شهر كرمانشاه و مقابل مسجد جامع اين شهر قرار دارد. در سال 1309 هـ ق بناي اين تكيه به همت مرحوم عبدالله خان فراش باشي ملقب به بيگلر بيگي شروع و عمليات ساختماني آن در سال 1315 هـ ق به اتمام رسيد تكيه در سال 1381 خريداري و مرمت آن جهت تبديل به موزه ي خط و كتابت استان كرمانشاه از سال 1382 آغاز و در ارديبهشت 1383 به مناسبت بزرگداشت ميراث فرهنگي و روز جهاني موزه به پايان رسيد. در اين موزه از آثار خوشنويساني چون: كلهر ميرعماد و آيت الله نجومي و… عكس هاي صدسال اخير تاريخ كرمانشاه به نمايش گذاشته شده است. اين تكيه داراي سه ورودي است ورودي اصلي آن جبهه ي جنوب شرقي آن است كه در سر در آن به وسيله ي مقرنس هاي گچي، گچبري هاي تزئين شده، همچنين در دو طرف طاق نما ديده مي شود. طاق نماي رديف پايين مانند سردر ورودي با مقرنس هاي گچي و گچبري هاي زيبا تزئين شده است. اما طاق نماهاي رديف فوقاني با پيكرهاي گچي از شخصيت هاي دوره قاجاريه زينت يافته است.